زن باشند یا مرد ، فرقی نمی کند. اولین بار که می فهمند، می پرسند: 

_ چند وقته؟؟

به از دست رفتن طرف مقابلشان فکر نمی کنند... از «بازی خوردن» ناراحت اند... از اینکه کسی آنها را احمق فرض کرده... حساب و کتاب می کنند که چند وقت به او می خندیده اند... دنبال نشانه ها میگردند و دروغ ها....به این فکر نمی کنند که طرفشان به خاطر چه از آنها پنهان کرده... نمیفهمند شا ید می خواسته آسیب دیدن ها را عقب بیاندازد...

و بعد...

همه ی انتقام ها به همین دلیل است. تا آن غرور زخم خورده ی لعنتی آرام گیرد... و هیچ وقت هم نمیگیرد!

***

پی نوشت بی ربط: اگر خواستید به ما به عنوان یک بانوی وبلاگ نویس (!!) رای بدهید، بروید اینجا. شاید فرجی شد و باز بهانه ای برای سفر تهران جور شد!